Anneysen anlarsin cok lafa luzum yok...

  Anneysen her soylenenle ne denmek istendigini anlarsin zaten,degilsen her duydugun banel, hep ayni laf gelir...

Anneysen,ne kadar mantikli olsan da bir yanin hep cocugunla ilgili  hayal alemindedir,hep gelecegini planlarsin onun...

Anneysen, nekadar uykuya duskun olsan da uykusuz gecelere hazirsindir...uykun ne kadar derin olsa da cocugunun en ufak oksurugune,seslenisine firlayip kalkarsin..

Anneysen,her  yediremedigin lokmada icin icini yer,her hastaliginda acaba neden?  sorulariyla vicdan azabi cekersin,onun her derdi her sikintisi,eksikligi  icinde kanayan yaradir..

Anneysen,hep bir oyuncak toplama  vazifen vardir,ayagina batan lego acisini en iyi sen bilirsin..

Anneysen,2 yas sendromu nu ,emzirmeyi birakma,tuvalet ogretme,dis cikarma gibi bir cok sendromlari da en iyi sen bilirsin..

Cocugun kaka yapamadiginda saatlerce bekledigin tuvalet seanslarini,cocugun rahatlayinca bunun icin de sevinc cigliklari atilabilecegini ancak anneysen bilirsin..

İlk adim atis,ilk dusmesi,ilk anne demesi,ilk cumle kurmasi, ilk asik olmasi,ilk hayal kirikligi...hayati  yeniden onunla birlikte tatmayi ayni heyecanlarla yeniden buyumeyi ancak sen anlarsin..

Anneysen hep gozun telefonda,hep elin yureginde, hep bir korku, bir telas,heyecan hayati konsantre yasarsin onlarla birlikte..hayatin cocuklarinin eksiklerini gidermeye ,onlari hayatin zorluklarina hazirlamaya,her kotulukten onlari korumaya endekslidir herzaman..

Anneysen, ya bana birsey olursa cocuklarim ne olacak korkusunu  icinde tasirsin bir omur boyu...

her cocuk guzel anlarinin yazilmasini hakediyor..

 Hepimiz gun icinde calisanlar isleriyle, ev hanimlari ise yemek, temizlik, cocuklar  ile yeterince yogunuz  bir de cocuklarin onemli anlarini mi kayda alalim diyorsunuz ustelik bukadar teknolojiden yararlanilip  fotograflari cekilip kameraya aliniyorken ne gerek var diyorsunuz..

 Teknolojinin butun nimetlerinden yararlanan biri olarak ben de okadar guvenmiyorum orda kaydedilenlere hem hersey goruntuden ibaret degil ki bir dusunun cocugunuzun ilk yuruyusunde yasadiginiz heyecani .. o an neler olmustu ??evde herkesin tepkisi, saskinligi heyecandan yapilan  sakarliklar..

hatta ilk doguma giderken ki anda yasananlardan baslamali bence, bebek ilk eve geldiginde olanlar, cocugunuzun bunlari bilmeye hakki yok mu? hangi goruntu o duygulari en guzel sekilde ifade edebilir..

   Hele bir de biraz buyuyup yaramazliklar baslayinca ilk yaptigi afacanliklar..

hic ummadiginiz yerde yaptigi ummadiginiz hareketler..

nerden duydu nasil ogrendi diyeceginiz kelimeler..

hic akil edemiyecegini dusundugunuz nasil soyledigine inanamadiginiz cumleler...

  Evet hayat cok hizli akiyor ve gercekten yetisemiyoruz bazen ama bir de isin su boyutu var ki bir gun bu aktif gunler gececek ve monoton bir hayatimiz oldugunda bugunlerde yasadiklarimizi detaylariyla hatirlamayacagiz bile oyleyse cocuklarimiza da anlatamayacagiz onlarla beraber tekrar bu guzel gunleri yasamak istemez misiniz?

Ayrica bugun variz yarin kimin olacagi belli degil belki de bunlari anlatmaya bile firsatimiz olmayacak.

 Oyleyse kosun hemen basit bir ajanda alin elinize simdiye kadar hatirladiklarinizi detaylariyla yazin bundan sonra da elinizin altinda biryerde dursun hayatin akisi icinde 2dakika ayirip olanlari tarihiyle not alin inanin sonra donup okumasi cok zevkli olacak..

 Suan hayatimizin zorluklari gibi gelse de cocuklarimiz bizim hayatimizin renkleri..

 Onlarin hayatimizi nasil renklendirdigi zamanla unutulmaya mahkum olmasin..